Son Işık
sokak lambası her gece onun penceresine vururdu. bir gün lamba yandı, değiştirmediler. o da fark etti ki bazı alışkanlıkların gittiğini, ancak gidince anlıyoruz.

DÜŞÜNCE ŞİİR YAZI İTİRAF
Mavera, içinden geçen her şeyi paylaşabileceğin bir alan. Bir düşünce, bir şiir, bir mektup ya da sadece birkaç cümle.
İstersen adını söyle. İstersen sadece kelimelerin konuşsun.
İçinde ne varsa dök; kâğıt yargılamaz.
— Anonim
Yazmak, dağınık düşünceleri bir hizaya sokmanın en sessiz yoludur.
Bugün nasıl hissediyorsun? Sana o hâlden yazılar getirelim.
Rastgele bir yazıya, şiire ya da düşünceye denk gel.
Rastgele bir yazı →Seni hiç tanımayan birine bırakılmış satırları oku ya da sen bırak.
Mektupları keşfet →sokak lambası her gece onun penceresine vururdu. bir gün lamba yandı, değiştirmediler. o da fark etti ki bazı alışkanlıkların gittiğini, ancak gidince anlıyoruz.
ışıkları kapatınca ev bambaşka oluyor. buzdolabının uğultusu, dışarıdan geçen bir araba, kendi kalp atışım. yalnızlık sessizlik değilmiş; bu küçük seslerle baş başa kalmakmış.
babama 'seni seviyorum' diyemeden büyüdüm, o da bana. o kuşak öyleydi, ben de öyle oldum. şimdi telefonda sesini duyunca boğazım düğümleniyor, yine diyemiyorum.
Gül dikeniyle küsmez; bekler, açar, solar, yine bekler. Sevmek de böyle bir sabır, yaralana yaralana güzelleşen.
her boşluğu doldurmak zorunda değiliz. bazen susmak söylenen her şeyden çok anlatır. en çok sustuğum anlarda büyüdüm, konuştuğum anlarda değil.
dolu bir odada bile yalnız hissedebiliyorum. herkes güler, konuşur; ben bir köşede izlerim. ait olmak nasıl bir şey, hâlâ tam öğrenemedim.
Toplulukta iz bırakan satırlar.
Konuşmadan da anlaşmak mümkün; yeter ki aynı sessizliği paylaşabilelim.
En derin yalnızlık, kimsesizlik değil; anlaşılmadan kalabalıkta durmaktır.